Pielgrzymi szlak tworzy wiele osób i to one nadają charakteru grupie. Każdy rok to nowi pątnicy, nowe relacje i inny, niepowtarzalny klimat. Bracia i siostry (bo tak się wzajemnie nazywamy w czasie rekolekcji) to trzon grupy, bez którego nigdy by nie zaistniała. Jesteśmy (zazwyczaj) otwarci i w każdym utrapieniu możemy liczyć na pomocną dłoń kogoś z lewej, bądź prawej strony jak nie z przodu lub tyłu! (:  Charakteryzujemy się jako grupa nad wyraz spokojnymi porządkowymi (m.in. Kamil – oaza spokoju), którzy z troską dbają o nasze bezpieczeństwo, nie szczędząc przy tym donośnych okrzyków „lewa wolna”.

 

Aby wszystko miało swój porządek i właściwy kierunek – grupa musi (poza pątnikami i służbą porządkową) posiadać także przewodnika, niczym kapitana na morskim okręcie, który nadaje wszystkim odpowiedni rytm. Ksiądz Mariusz Wencławek, salezjanin w czasie kilkuletniej pracy duszpastersko – wychowawczej zajmował się m.in. organizacją działalności artystycznej młodzieży (organizacja warsztatów, koncertów, spotkań międzynarodowych).  Ten niepozorny, ale doświadczony kapłan – ma na swoim życiowym koncie kilka Myśliborskich pielgrzymek. Tym razem debiutuje jako przewodnik.

Faustyna

Grupa biała (ten kolor dominuje m.in. na fladze i identyfikatorach) pielgrzymuje pod patronatem świętej siostry Faustyny. Jej szczególna opieka dla wielu pątników jest argumentem rozstrzygającym kwestię wyboru grupy. Być może właśnie na tę grupę zdecydowałaby się  nawet sama święta- w końcu nigdy nie była w Myśliborzu i z pewnością chętnie odwiedziłaby miejsce tak ważne dla kultu Bożego Miłosierdzia.

Siostra Faustyna, a właściwie Helena Kowalska, urodziła się 25 sierpnia 1905 roku w Głogowcu- ten dzień świętujemy zawsze przybywając do Myśliborza. Co ciekawe sam myśliborski kościółek zaczęto budować tego samego roku. Pielgrzymowanie już od najmłodszych lat było jej szczególnie bliskie, gdyż jej życie przypominało często pątniczy szlak pełen przeszkód, w których najlepszą pomocą był sam Bóg. W 1925 roku, po uciążliwych staraniach, wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. Na polecenie ks. Michała Sopoćki zaczęła spisywać swoje przeżycia- liczne cierpienia i objawienia, które teraz znamy pod nazwą „Dzienniczek”. Działania Sekretarki Miłosierdzia przyczyniły się, między innymi, do powstania obrazu „Jezu, ufam Tobie”, Koronki do Bożego Miłosierdzia oraz Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego. Zmarła 5 października 1938 roku w klasztorze w Łagiewnikach. Św. Jan Paweł II beatyfikował ją 18 kwietnia 1993 roku, zaś 30 kwietnia 2000 roku kanonizował.

Odwagi! Grupa św. s. Faustyny czeka na was!

gr faustyny